Le të ma tresë trupin tim, dheu i Sofraçanit
Nga Destan Rama

Këto ishin fjalët e fundit të Xhelal Roçit. Xhelali u lind në fshatin Sofraçan Njësia Administrative Zerqan, rrethi Bulqizë në një familje atdhetare. Shkollën fillore e kreu në vendlindje , ndërsa atë 7 vjeçare në Shupenzë. Në vitet 1957 – 1962 punoi në ndërmarrjen e grumbullimit Shupenzë. Në vitet 1962 – 1965 kreu shkollën e Bashkuar të Oficerëve të Ministrisë të Punëve të Brendshme në Tiranë me rezultate shumë të mira.…

Lexo më shumë

Artan Cuku do të mbetet një yll më shumë në panteonin e policisë shqiptare
Nga Ahmet Prençi*

Ai iku që ne të reflektojmë për misionin që kreu në funksion të Shtetit e shoqërisë!

Telefonata e orës 20.12 minuta të datës 8 prill 2017, do ngelet e pashlyer deri në cakun e fundit të memorjes e të grahmës së mbrame të frymës sime. Ishte nje miku im, oficer policie që më dha lajmin se kanë vrarë Artan Cukun. Ky ishte njoftimi-gjëmë më tronditës, më i çmendur që mpiu e atrofizoi të gjithë qënien time.…

Lexo më shumë

Ertila, vajza që mundi vdekjen
Nga Samet ZAGRADI

Thonë që njeriu lind bashkë me fatin e tij dhe në çdo hap të jetës ai e ndjek nga pas, si hije e eksperiencave jetësore. Çdo përpjekje për ta ndryshuar atë thuhet se është e kotë sepse rrjedha e jetës varet pikërisht nga ai. Njeriu paska fatin e tij unik destinuar vetëm për të, fat ky që jo rrallë herë ndodh që të jetë kundër tij në një apo në një tjetër aspekt të jetës.…

Lexo më shumë

Një jetë mes veprash të mëdha dhe kolegësh të talentuar
Bisedë më ing. Shaban Bitrin, autorin e librit “Jetë në veprat e mëdha”

Libri “Jetë në veprat e mëdha” është një autobiografi e një inxhinieri, i cili largohet fëmijë nga vendlindja dhe gjithë jetën është në ndërtim të veprave të mëdha, hidrocentrale, rrugë, hekurudhë, ura etj.
Në librin e botuar është jeta e tij në hidrocentralin e Fierzës, ku punoi mbi 9 vjet, dhe më pas në HEC e Komanit mbi 4 vjet, janë shokët, kolegët, miqtë, familja, Dibra dhe dibranët, me të cilët ka punuar në ato vepra të rëndësishme, me të cilët ka ndarë gëzimet, vështirësitë, ka diskutuar e debatuar për problemet dhe shqetësimet e jetës dhe punës.

Lexo më shumë

Ndahet nga jeta biznesmeni i familjes Doçi të Lurës, Preng Llesh Doçi
Nekrologji

Më 6 shkurt të vitit 2017 u nda nga jeta njeri nga shokët më të mirë të Gjeologjisë së Tiranës, biznesmeni i familjes Doçi të Lurës, Preng Llesh Doçi. Me ndarjen nga jeta të Prengës familja Doçi, humbi njeriun më të shtrenjtë të familjes së tyre, kushurinjtë, të afërmit, miqtë e shokët e punës humbën kushuririn, mikun e shokun e tyre më të mirë, Preng Llesh Doçin.…

Lexo më shumë

Vasfi Cibaku, mësuesi i përkushtuar i Sohodollit
Nga Mevlud Buci

Pasioni dhe korrektësia, zelli reformator janë trinomi i shëmbëllimit të Vasfi Cibakut si mjeshtër i mësimdhënies dhe i drejtimit arsimor. U rrit udhëve të dijes, u rrit nëpërmjet studimit, shëmbëllimit metodik shkencor e organizativ.

Puna në arsim mund të krahasohet me rrezatimin e dritës, me rrezatimin hyjnor. këtë e tregon me punën dhe shembullin e tij Vasfi Cibaku, zëvendëdrejtori i shkollës së Sohodollit.…

Lexo më shumë

Dita e Verës
Nga Alban tufa

Dita e Verës është një festë me origjinë të lashtë. Kjo festë konsiderohet si arbëreshe dhe në thelbin e vet, pagane. Festimi kryhet në nderim të tokës dhe natyrës së bukur shqiptare, bimësisë që merr jetë në këtë këtë periudhë kohore, pas një dimri të fortë dhe të acartë . Tashmë kjo festë është bërë edhe ditë kombëtare pushimi, duke i dhënë kështu rëndësinë dhe hapsirën e duhur.…

Lexo më shumë

Koha e triskave

Hamdi Dizdari ishte komshiu ynë. Kishte qenë tregtar i suksesshëm me dyqane e shtëpi, sigurisht të shtetëzuara. Tani ishte kthyer në karrocier që na sillte drutë e zjarrit. I jepnim triskat e druve dhe ai me karrocën e tij, na i sillte në shtëpi. Kjo na kursente kohen për të shkuar në fushën e baltosur të druve. Z. Hamdiu, siç i thërriste nëna ime, ishte një burrë i gjatë, i shëndoshë, faqekuq.…

Lexo më shumë

Hamdi Kacani dhe ambulanca e Dibrës
A. Ashiku

Foto A. Ashiku

Në odën dibrane, po qe se dikush përmend emrin e Hamdi Kacanit, të gjithë do të luajnë vendit e fjalët për të do të marrin rrjedhën e Drinit. Nuk kishte shkollë Hamdi Kacani, shkollë ulur në bankë me libra, fletore, kalem e penë në dorë. Nuk kishte laps Hamdi Kacani të shkruante udhëtimet e tij maleve të Dibrës, pranë njerëzve e me njerëzit në ditë të vështira shëndetësore, në 35 vjet punë, me ta e për ta…
I kam bërë një fotografi Hamdiut me ambulancën e tij.…

Lexo më shumë
1 2