Përse u harrua Dibra në këtë përvjetor të vdekjes së Skënderbeut?!
Nga Ahmet Çaushi

Kanë kaluar mbi 500 vjet qëkur Skënderbeu nisi jetën, kurorëzoi lavdi, qëkur detyroi të ktheheshin të mundur dy sulltanët më të fuqishëm të perandorisë më të madhe të kohës, perandorisë Osmane. Në këtë 550 vjetor të vdekjes së tij duheshin kujtuar e plotësuar studimet në vendin ku lindi, ku arriti fitore të pakrahasuara në botë për të çliruar e mbrojtur trojet Shqiptare.…

Lexo më shumë

“Vendimi për dhënien në përdorim të ujërave termale do të anulohet”
Nga Almira Xhembulla | Deputete e Dibrës, PS

Dua të ndaj sot me ju një shqetësim madhor të zonës që përfaqësoj, shqetësim i cili, falë vullnetit të Kryeministrit Rama dhe përpjekjeve të përbashkëta, duket se ka hyrë në rrugën e zgjidhjes.
E kam fjalën për një vendim të marrë nga Këshilli i Basenit Ujor Drin-Bunë, i cili më datë 11 Dhjetor 2018 vendosi për miratimin e lejes për përdorim të ujërave termale në qytetin e Peshkopisë, subjektit “Nesimi-Construction-78”.…

Lexo më shumë

Skandali me privatizimin e Llixhave, një mega aferë korruptive
Nga Xhemal Gjunkshi | Deputet i Dibrës, PD.

Prej disa ditësh lajmi për një vendim korruptiv për dhënien me koncesion të ujit të llixhave ka trazuar jo vetëm banorët e lagjes së Llixhave por të gjithë dibranët.
Vendimi është marrë me 11.12.2018, dhe ka dalë në dritë vetëm pak ditë më parë. Në atë mbledhje të Këshillit të Basenit ujor Drin – Bunë, përfaqësuesit e Bashkisë dhe prefekturës justifikohen se kanë votuar kundër dhe se gjoja nuk kanë patur kohën e duhur për të njoftuar Këshillin Bashkiak, por nuk sqarojnë pse e kanë mbajtur të fshehur vendimin.…

Lexo më shumë

Ç’kemi asaj Dibre
Nga Bujar Karoshi

Janar 2019 – Shkruajnë shpesh miqtë dhe lexuesit se na mungon rubrika “Ç’kemi asaj Dibre”. Edhe mua më ka munguar, por nuk është shumë për t’u shqetësuar. Se nuk është as bukë, as ujë…
Gjatë kohës që kam munguar, nuk ka pasur asgjë të re. Si zakonisht, shëtitje në bulevard dhe thashetheme për fushatën e ardhshme…
Kanë dalë kandidatë për kryetarë, të propozuar dhe vetëpropozuar, por kryetarët e vërtetë pritet të dalin një muaj para zgjedhjeve: gjysmë analfabetë, gjysmë biznesmenë, gjysmë partiakë, shërbëtorë e puthadorë të shefit, si deri më tani… Sepse Partia e do kandidatin … sa më injorant.…

Lexo më shumë

A do të vijë Meta në takim me arvanitët, rrënjë të Skënderbeut në 550 vjetor?
Nga Abdurahim Ashiku

Presidenti Meta ka ndërmarrë një udhëtim të gjatë në troje ku shqiptarët e Skënderbeut, për ti shpëtuar kuçedrës së Anadollit, mërguan, bënë themele, ruajtën gjuhën, veshjet, zakonet.
Ai u pa në dritaret e ekraneve të vegjël vendorë e satelitorë, midis Arbëreshëve të Italisë, në gëzimin dhe krenarinë e ligjshme të pritjes së një Presidenti dhe vlerësimin e disa personaliteteve të larta arbëreshe me dekorata të larta.…

Lexo më shumë

A duhet t’i pyesin studentët prindërit apo gjyshërit si u shkolluan ata?
Dhe dy letra nga dy mësues të mi që adoleshencën e tyre e kaluan si mësues shumë larg vendlindjes...

Nga Abdurahim Ashiku

Jam në krah të studentëve, madje i kam zili për freskinë që i sjellin kohës, në pamje fizike, por edhe në mendimin plot bukë.
Thashë se “i kam zili” sepse brezi im, tash gjyshër, lindur e rritur në tjetër kohë, nuk e kishte gojën të mbushur që të dilte e protestonte si ata protestojnë sot. Jetonte kohën më të vështirë pas një lufte shkatërrimtare në qelizë të jetës.…

Lexo më shumë

Unë nuk kam turp nga puna
Nga Samet Zagradi

Emigracioni për pjesën më të madhe të të rinjve ka qenë dhe mbetet një nga zgjedhjet dhe zgjidhjet e shumë problemeve ekonomike. Vështirësitë e mëdha ekonomike kanë bërë që të rinjtë të vërshojnë drejt shteteve europiane akoma pa mbaruar 9- vjeçaren, krejtësisht e ndaluar nga ana ligjore për të punuar apo për të kaluar të vetëm kufirin. Qindra të rinj që nga vitet e para të tranzicionit vërshuan ilegalisht duke lënë çdo gjë në vendin e tyre dhe duke parë jetën e tyre në një tjetër vend.…

Lexo më shumë

Ku ishe ti or mec – memec kur digjej e përçudnohej Shqipëria?
Nga Abdurahim Ashiku,  Gazetar, Athinë

Vonë u kujtove, shumë vonë…
U kujtove kur në mjekrën tënde të aktorit minjtë jo vetëm bënë rrugë e autostrada, por vila e grataciela…
Në fillimet, kur Shqipëria nisi të shkatërrohej e përçudnohej ishe një *mec i sapolindur, mec – memec që nuk të dilte zëri as ti kërkoje nënës qumështin e gjirit.
Ishe ulur në një karrige parlamenti dhe nuk nxirrje zë.…

Lexo më shumë

“DY SHTATAT” E JETËS SIME…
MEDITIM | NGA ABDURAHIM ASHIKU

Atë vit jeta ime fillonte me “Dy njëshat” e një viti që gjëmonte në luftë dhe me “dy njëshat” e një muaji mbushur me lule, 11 Maj 1941…
Në “Dy njëshat” që erdhën, 11 vjeç (1952), jepja provimet e para të jetës sime, provime që do të mbyllnin ciklin e parë të hapave të mia drejt dijes, mbarimin e shkollës fillore në fshatin Brezhdan të Dibrës, një fshat i madh, me “treqind shtëpi” siç e quanin, fshat tokat e begata të të cilit zbrisnin brezareve drejt Drinit ku mësova të notoj…
Midis “dy njëshave” dhe “dy dyshave”, më 8 maj 1957, vura emrin në një shkrim faqes të një gazete të kohës.…

Lexo më shumë
1 2 3 4 5